Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012

Kαλη Χρονια...

Απο Φεβρουαριο βεβαια αλλα τι να γινει; Οπως ηρθαν τα πραγματα γενικοτερα καλα ειναι και ετσι.
Δισεκτο αλλα εχουμε παντα αισιοδοξια. Σε ολους τους τομεις και παντα κοιταμε ψηλα και μακρια.
Μονο ετσι μπορει να γινει δουλεια. Θελει βεβαια και λιγο τυχη η ζωη, αλλα σαν θηλυκο που ειναι δεν μπορουσε να γιναι και αλλιως.
Ετσι βαδιζουμε λοιπον σημερα οπου εδω στην Θεσσαλονικη ειδαμε ασπρη μερα σχεδον ολη μερα.
Ετσι βαδιζουμε και δεν μετανοιωνουμε για τιποτα.Και δεν αφηνουμε τις μιζεριες να μας χαλασουν την διαθεση.Τα (τους) βαζουμε πισω πολυ πισω και κοιταμε εμπρος.
Με αυτη την διαθεση θελω να πιστευω ετρεξε και τρεχει αυτος ο κακομοιρος Γιαννακης Βουρος για να κανει το ονειρο;;; να ερθει πιο κοντα σε μας. Λετε ρε παιδια;;
Τοσο χρονια ετσι οπως στεκει εκει ερημο μας εγινε συνηθεια.Τελικα τιποτα δεν ειναι τυχαιο στην ζωη. Ισως τελικα εκεινη η σκηνη με το ξηλωμενο πανο στην παλια αγαπημενη σκεπαστη απο τον Γιαννακη να ηταν μια δηλωση πιστης και υποσχεσης.Θα δειξει το τελικο αλλα ανηφορικο μονοπατι που οδηγει.
Μπορει να προλαβουμε με τον μικρο να το δουμε παρεα.Ωραια που θα ειναι ενα γλυκο απογευμα Κυριακης να διασχισουμε τα μικρα στενα και την γεφυριτσα με την ιδια λαχταρα οπως τοτε.
Μακαρι να ειναι ετσι.Μακαρι
Υπομονη εκει κατω και ολα θα φτιαξουν συντομα.Υπομονη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: