ο Ηλιος βγαινει στο τελος της ημερας για ολους. Και πολυ παραπανω για καποιους "φτωχους" που παντα μενουν στην σκια των αλλων. Για την δικη μας οικογενεια οι φτωχοι αυτοι τοσα χρονια και κυριως φετος μας αναγκασαν να τραγουδησουμε κατι που ειχαμε τοσα χρονια να πουμε. Αληθεια ποσο γλυκα ακουγεται το "πρωταθλητες". Μακρινο για τους πολλους αλλα τοσο κοντινο για αυτους που το εχουν μεσα στην καρδια τους.Και οταν τους δοθει η ευκαιρια δειχνουν απο τι ειναι φτιαγμενοι.
Μακαρι να μπορεσουμε και εμεις να τους δειξουμε την απεραντη ευγνωμοσυνη που νιωθουμε.
Να τους δειξουμε οτι υπαρχουν καποιοι απο μας που δεν τους ξεχνανε ποτε.
Ειτε ειναι πρωτοι ειτε οχι. ΠΡΩΤΟΙ ειναι και θα ειναι στην καρδια μας και στην τεραστια ιστορια του Δικεφαλου. Γραψανε το ονομα τους με χρυσα γραμματα παντοτινα και εγιναν αθανατοι.
Ειναι απο τα πιο γλυκα Σαββατοβραδα της ζωης μου, 7/5/2011. Χριστοφορε σε αγαπουμε...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου